Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2020/3570 E. 2020/6748 K. 09.07.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/3570
KARAR NO : 2020/6748
KARAR TARİHİ : 09.07.2020

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Temyiz incelemesinin murafaalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK’nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:
Adi kiraya ve hasılat kiralarına ait örnek 13 ilamsız takipte, kiracı- borçlunun icra dairesine verdiği itiraz dilekçesinde, borcu bulunmadığını ileri sürerek sözleşmeye,borca, ödeme emrine, faize itirazı üzerine alacaklı vekilinin; itirazın kaldırılması ve tahliye istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, itirazın kaldırılması davasının reddine,tahliye konusuz kaldığından esas hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince, kiralananın 30/03/2017 tarihine kadar borçlunun kullanımında olduğu ve kiracılık ilişkisinin bu tarihe kadar devam ettiği,borçlunun bu tarihe kadar olan kira ödemelerinden sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun kabulü ile, davanın kısmen kabulüne, davalının 640.268,00 TL’lik alacağa yönelik itirazının kaldırılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, itirazın kaldırılmasına karar verilen 637.200,00 TL asıl alacağın %20’si oranındaki tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilen 212.400,00 TL asıl alacağın %20’si oranındaki tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine, davalı tarafından yapılan ödemelerin infaz aşamasında nazara alınmasına, tahliye davası konusuz kaldığından tahliye konusunda karar verilmesine yer olmadığına hükmolunduğu görülmektedir.
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Tahliye tarihinden sonraki dönem kira alacağının varlığı ve miktarı yargılamayı gerektirdiğinden ve bu nedenle reddedilen miktar yönünden ortada likit bir alacağın varlığından söz edilemeyeceğinden, reddine karar verilen kısım için davalı lehine icra inkar tazminatına karar verilmesi isabetsiz ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi’nin 21.01.2020 tarihli, 2019/2899 E.- 2020/62 K. sayılı kararının hüküm bölümünde yer alan “ itirazın kaldırılmasının reddine karar verilen 212.400,00 TL asıl alacağın %20’si oranındaki tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” cümlesinin karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 09/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.