YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/9167
KARAR NO : 2021/9048
KARAR TARİHİ : 18.10.2021
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Şikayetçinin, ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece ihalenin feshi isteminin reddine ve şikayete konu taşınmazlara ilişkin ihale bedelinin %10’u oranında para cezasına hükmedildiği, şikayetçi tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.
İİK’nun 134/8. maddesinde; “İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur” düzenlemesi yer almaktadır.
Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, ihale bedelinin, en az muhammen bedel kadar olması halinde, ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.
Somut olayda, şikayete konu taşınmazlardan: İstanbul İli, Sancaktepe İlçesi, 7389 ada, 6 parsel, 6 numaralı bağımsız bölümün muhammen bedelinin 250.000 TL, ihale bedelinin ise 255.000 TL olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda iş bu taşınmaz yönünden zarar unsuru gerçekleşmediğinden anılan bu taşınmaz bakımından şikayetçinin ihalenin feshini istemekte hukuki yararı yoktur. Buna göre mahkemece bahsi geçen taşınmaz yönünden istemin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekir ise de, sonuçta şikayet reddedildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak, İİK’ nın 134. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinde; işin esasına girilmeden ihalenin feshi talebinin reddi halinde, şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilemeyeceği öngörülmektedir.
Bu durumda; ilk derece mahkemesinin fesih isteminin reddine dair kararı yerinde olmakla birlikte şikayetçinin ayrıntısı yukarıda yazılı taşınmaz yönünden para cezasına mahkûmiyeti isabetsiz olup kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nin 16.06.2021 tarih ve 2020/2113 E. – 2021/1822 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, İstanbul Anadolu 13. İcra Hukuk Mahkemesinin 14/07/2020 tarih ve 2019/683 E. – 2020/391 K. sayılı kararının hüküm bölümünde yer alan; “İhale bedellerinin %10’u oranında 146.700,00-TL para cezasının davacıdan tahsiline,” ibaresinin karar metninden çıkartılmasına, yerine; ”davacının İstanbul İli, Sancaktepe İlçesi, 7389 ada, 6 parsel, Kat:3, 6 nolu bağımsız bölüm dışındaki taşınmazların ihale bedellerinin %10’u oranında 121.205,00-TL para cezası ile cezalandırılmasına ” cümlesinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 18/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.