YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/13503
KARAR NO : 2023/1060
KARAR TARİHİ : 21.02.2023
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Somut olayda, şikayet edenin icra mahkemesine başvurduğu, Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 21.01.2021 tarih ve 2020/468 Esas, 2021/122 Karar sayılı kararı ile talebin reddine karar verildiği, şikayet eden-borçlu tarafından, talebin reddine dair ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’nin 15.06.2022 tarih ve 2021/1355 Esas, 2022/1334 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, bu kararın şikayet eden-borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine ilk derece mahkemesinin 21.01.2022 tarihli ek kararı ile temyiz başvurusu süresinde olmadığından temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’nin 01.11.2022 tarih ve 2022/2148 Esas, 2022/1951 Karar sayılı kararı ile “ Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 21.09.2022 tarih 2020/468 Esas – 2021/122 Karar sayılı ek kararının HMK’nın 355 ve 353-(1) b) 2) maddeleri gereğince kaldırılmasına, 6100 sayılı HMK’nun 345. maddesi hükmü ile aynı Kanun’un 366/1. maddesi yollamasıyla 366/1. maddesi uyarınca temyiz isteği süresinde olmadığından davacı vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin REDDİNE” karar verildiği, bu kez son kararın şikayet eden-borçlu tarafından temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.
02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 364/2. maddesine göre, temyiz yoluna başvurma ve incelemesi, Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre yapılır. 6100 Sayılı HMK’nun 361/1. maddesi uyarınca ise, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir.
Somut olayda, ilk Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edene 29.06.2022 tarihinde tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra 25.08.2022 tarihinde verilip kaydettirilmiştir.
İcra dairelerinde ve icra mahkemelerinde adli tatil hükümleri (HMK m. 102/104) uygulanmaz (İİK m. 18/1). Bu nedenle, İİK’da bir sürenin bitmesi adli tatile rastlarsa, süre, adli tatil içindeki bu son günün tatil saatinde biter; bu sürenin adli tatilin bitiminden itibaren bir hafta daha uzatılmış sayılmasına imkan yoktur.
Davacının temyiz yoluna başvurusu süresinde olmadığından, 5311 sayılı Kanunla değişik İİK.nun 364/2. maddesi ve 6100 Sayılı HMK’nun 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddi kararı doğru olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.
SONUÇ : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 370. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 21.02.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.