YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/7517
KARAR NO : 2023/478
KARAR TARİHİ : 25.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : … İcra Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/115 E. 2021/61 K.
Taraflar arasındaki haczedilmezlik şikayetinden dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı alacaklı tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Şikayetçi borçlu vekili dava dilekçesinde; müvekkili aleyhine başlatılan takipte haczedilen … ili, … ilçesi, … Köyü, 569 parsel sayılı taşınmazın müvekkilinin haline münasip evi olduğunu, ayrıca müvekkilinin çiftçilik yaparak kendisi, eşi ve annesinin geçimini sağladığını, aynı yer 387, 388 ve 562 parsel sayılı taşınmazların geçimini sağlaması için zaruri olduğunu belirterek taşınmazlardaki haczin kaldırılmasını talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde; şikayetin sürede olmadığını, şikayetçinin muhtar olup muhtar maaşı aldığını belirterek şikayetin reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; 2004 sayılı İİK’nın 82. maddesinin 12. fıkrası gereğince borçluya ait haline münasip meskenin haczedilemeyeceği bu nedenle … ili, … ilçesi, … Köyü 569 parselde yer alan taşınmazın haczedilemeyeceği, aynı yer 387 ve 388 parsel sayılı taşınmazların tarımsal faaliyette kullanılmakta olup bu taşınmazlardan elde edilen gelirin davacı ve ailesinin geçim masraflarını karşılamaya yetmeyeceği, borçlunun ve ailesinin geçimini sağlaması için bu taşınmazlara ihtiyacı olduğu anlaşılmakla şikayetin kısmen kabulü ile … ili, … ilçesi, … Köyü 387, 388 ve 569 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına, aynı yer 562 parsel sayılı taşınmaz üzerinde harhangi bir tarımsal faaliyet bulunmadığı ve tarımsal faaliyet için uygun olmadığı, davacı tarafından samanlık ve depo olarak kullanılan yapının meskeniyet ve çiftçilik açısından kullanım zorunluluğu bulunmadığı, bu taşınmazın haczinin haciz tarihi itibari ile usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla 562 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Hükme esas alınan bilirkişi raporunun Yargıtay içtihatlarında belirtilen unsurları taşımadığı, haline münasip ev için gerekli tutarın belirtilmediği, haczedilen taşınmazlardan elde edilen ürünlerin ticarete konu edilip edilmediğinin değerlendirilmediği, şikayetçinin muhtar olduğu asıl uğraşının çiftçilik olmadığı ileri sürülmüştür.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun HMK’nun 353/1-b(1) gereğince reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
İstinaf dilekçesinde ileri sürülen hususlar aynen tekrar edilmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, haczedilmezlik şikayetine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
2004 sayılı İİK’nın 82/4-12 maddeleri.
3. Değerlendirme
1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı alacaklının temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.