Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/10772 E. 2012/11534 K. 17.05.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/10772
KARAR NO : 2012/11534
KARAR TARİHİ : 17.05.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımına kadar işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın müştekinin işyerine kepenk kilitlerini kırarak girdiğinin anlaşılması karşısında, eylemi 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı Yasanın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması,
2-Sanığın aracının polis ekibince takip edildiği ancak yakalanamadığı, telsiz anonsu üzerine başka bir ekip tarafından kaza yapmış olarak görüldüğü ve çevrede yapılan araştırmada sanığın park içinde gizlenmiş vaziyette yakalandığı, bu şekilde sanığın kesintisiz takip sonucu yakalanmadığının anlaşılması karşısında, sanığın eylemi tamamlandığı halde hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması,
3-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4-Sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün 15.04.2002 tarihinde yerine getirildiği ve ceza süresi bakımından 5237 sayılı TCK’nın 58/2-b. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağının düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 17.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.