YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/14233
KARAR NO : 2012/18940
KARAR TARİHİ : 12.09.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müsadereye ilişkin bir temyiz talebi bulunmadığından bu yönden Red isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında “hırsızlık” suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın eylemi TCK’nın 142/1-e. maddesine uyan suçu oluşturduğu halde yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında uygulama yapılırken TCK’nın 61. maddesine aykırı olarak TCK’nın 35. maddesinin, 143. maddesinden önce uygulanması sonuç cezayı etkilemediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gösterilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
2-Tekerrüre esas olabilecek birden fazla hükümlülüğü bulunan sanığın hangi ilamının tekerrüre esas kabul edildiğinin hükümde gösterilmemesi ile 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesine göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasında davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetim süresi belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK’un 53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkarılarak, yerine 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi, ayrıca TCK’nın 58. maddesinin uygulamasıyla ilgili kısmın çıkartılarak yerine “Sanığın Bağcılar 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2005 tarihinde kesinleşip 07.07.2005 tarihinde infazı yapılan 30.06.2001 tarih, 2003/9-1629 esas-karar sayılı ilamı ile 3 ay 10 gün hapis ve 92.000.000 TL.adli para cezasına hükümlü olduğu anlaşıldığından cezasının TCK’nın 58/6. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.