YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15315
KARAR NO : 2012/19801
KARAR TARİHİ : 26.09.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
(Şişli 9. Asliye Ceza Mahkemesi)
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın dosya arasında bulunan adli sicil kaydına göre TCK’nın 58. maddesine esas oluşturacak en ağır yaptırımı içeren mahkumiyetinin, İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 137E – 229 K sayılı ve 03.10.2002 tarihinde kesinleşen 2 yıl 14 ay 1 gün hapis cezasını içeren mahkumiyet olduğunun ve bu hususun infaz aşamasında gözetileceğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamenin tekerrüre esas alınan mahkumiyetin karar yerinde gösterilmemesi yönündeki bozma isteyen düşüncesi benimsenmemiştir.
Gerekçeli karar başlığında 5271 sayılı CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı şekilde suçun işlendiği yer ve zaman dilimi belirtilmemiş ise de, bu husus yerinde eklenmesi mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiş ve müştekinin boynundaki ucunda iki küçük altın bulunan zincirli kolyeyi çekip alan sanığın suç yerinden kaçarken olay tanığı tarafından yakalanacağını anlayınca ziynet eşyasını ağzına atarak yuttuğunun ve zincir ile kolyenin ele geçmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin tamamlandığı gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.’nın 53/1 maddesinde sayılan haklardan hangilerini kullanmaktan ne kadar süreyle yoksun bırakıldığının karar yerinde gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak, yerine ” 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.