YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15408
KARAR NO : 2012/7891
KARAR TARİHİ : 04.04.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin ve 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında, aynı Kanunun 116/2-4 ve 119/1-c maddelerine uyan birden fazla kişiyle işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi,
2-Lehe yasanın belirlenmesi amacıyla yapılan karşılaştırma sırasında;
a-Hırsızlığın, mağdura ait işyerinin aleminyum doğrama kapısının zorlanıp açılması suretiyle gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; kapının sağlam ve dayanıklı olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, eksik inceleme ile eylemin 765 sayılı TCK’nın 493/1 maddesi kapsamında kabul edilmesi,
b-Sanığın sabit olan eylemi için 765 sayılı TCK’ya göre uygulama yapılırken, bu Yasanın 61 ve 522. maddelerinin de tatbiki gerektiğinin göz ardı edilmesi,
3-Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 232. maddesine muhalefet edilmesi,
Kabule göre de;
Özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Yasa’nın 53. maddesi ile uygulama yapılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.04.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.