Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/18894 E. 2012/22693 K. 01.11.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/18894
KARAR NO : 2012/22693
KARAR TARİHİ : 01.11.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Koşulları oluşmamasına rağmen 5237 sayılı TCK’nın 53/5. maddesi gereğince sanık hakkında infazdan sonra da aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına hükmedilmesi,
2- Birlikte suç işleyen sanıklar hakkında yargılama giderlerinin ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken müteselsilen tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında TCK’nın 53/5. madedsinin uygulaması ile ilgili bölüm çıkarılması ve yargılama giderlerine hükmedilen kısımdan “müteselsilen” ibaresinin çıkartılarak yerine “ayrı ayrı” ibaresi eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:
Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığı ihlal etme suçundan zamanaşımı süresinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2- Sanığın diğer sanık … ile fikir ve eylem birliği içinde, yaptıkları görev paylaşımı gereği gözcülük yaparak suça katıldığının anlaşılması karşısında koşulları oluşmadığı halde cezasından 5237 sayılı TCK’nın 39. maddesince indirim yapılması,
3- Koşulları oluşmamasına rağmen 5237 sayılı TCK’nın 53/5. maddesi gereğince sanık hakkında infazdan sonra da aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına hükmedilmesi,
4- Birlikte suç işleyen sanıklar hakkında yargılama giderlerinin ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken müteselsilen tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında CMUK 326/son maddesinin gözetilmesine, 01/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.