YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/19427
KARAR NO : 2012/23175
KARAR TARİHİ : 07.11.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Adli emanet eşyası hakkında yerinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Sanığın … 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2003 tarih, 2003/782-1256 E-K. sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan 10 ay hapis cezasına hükümlü olup 25.05.2004 tarihinde koşullu salıverildiği, hakederek salıverme tarihinin ise 28.05.2005 tarihi olup bu süre dolmadan 26.03.2005 tarihinde dosyamıza konu suçu işlediği anlaşılmakla; yerinde koşullu salıvermenin geri alınması kararı verilmesi mümkün görülmüştür.
Sanığın eyleminin aynı zamanda 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4. maddesine uyan suçu oluşturduğunun düşünülmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin hükümde gösterilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
2-5377 sayılı Yasanın 2. maddesiyle 29/6/2005 tarihinde 5237 sayılı TCK’nın 7/3. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, 1.6.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, 5237 sayılı TCK’nın lehe olduğu kabul edilerek yapılan uygulamalarda, aynı Yasanın 58. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK’nın 53/1. ve 58. maddelerinin uygulanmasına” ilişkin bölümlerinin çıkarılarak, yerine “TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.