YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/20021
KARAR NO : 2012/23562
KARAR TARİHİ : 12.11.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLÜ : …
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanunun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 492/1, 55/3, 81/2-3. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1,31/3. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 116/1-4, 119/1-c, 31/3. maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu ve bu suç yönünden CMK’nın 253 ve 254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmadan lehe olan Kanunun belirlendiği ve yine hükümlü hakkında temyiz edilmeyerek kesinleşen 22.06.2004 tarih ve 2003/327 Esas, 2004/978 Karar sayılı ilamda 765 sayılı TCK’nın 492/1, 55/3,81/2-3. maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay 1 gün hapis cezasının tayin edilmesi karşısında; lehe olan Kanun bu ceza esas alınarak belirlenmesi gerekirken, daha önceki hükümde tekerrüre esas alınan … 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10.11.1998 tarih ve 1998/443 Esas, 1998/748 sayılı ilamının, uyarlama yargılamasında “5237 sayılı TCK uygulamasında tekerrür nedeniyle artırım bulunmadığı” gerekçesiyle 765 sayılı TCK’nın 81/2-3. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım hükümden çıkarılıp, sonuç olarak 1 yıl 4 ay hapis cezası tayin edilmek suretiyle kesinleşen hükmün değiştirildiği tespit edilmiş ise de; bu husustaki hukuka aykırılıkların Adalet Bakanlığı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı CMK’nun 309/4. maddesi gereğince kanun yararına bozma yolu ile düzeltilebileceği anlaşılmakla;
5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’un 310/3 maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra o yer Cumhuriyet Savcısı hükmü temyiz ettiğinden, anılan Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak temyiz talebinin REDDİNE, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.