Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/21894 E. 2012/13764 K. 11.06.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/21894
KARAR NO : 2012/13764
KARAR TARİHİ : 11.06.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Hırsızlık olayının gerçekleştiği yerin görgü tespit tutanağında belirtilen nitelikler karşısında hangi gerekçe ile bina kabul edildiğinin kararda değerlendirilmemesi,
2- 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesi uyarınca ceza indirilirken hesap hatası sonucunda 6 ay yerine yazılı şekilde sanıklar hakkında fazla ceza tayini,
3- Olay tarihinde güneşin 17:48’de battığı, 5237 sayılı TCK’nın 6. maddesi uyarınca gecenin saat 18:48’de başladığı, mağdurun yargılama aşamasındaki beyanına göre sanıkların işyerine saat 19:30’dan sonra geldiklerinin anlaşılması ve incelemeye konu kararın gerekçe bölümünde eylemin gece gerçekleştiğinin kabul edilmesine karşın sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanmaması
4- İştirak halinde suç işleyen sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerekirken, yargılama giderlerinin tahsil şeklinin gösterilmediği gibi hangi sanıktan tahsil edileceğinin de karar yerinde gösterilmemiş olması,
5- Sanık …’ın tekerrüre esas eski hükümlülükleri bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, haklarında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması,
6- Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, sanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1-a bendi dışındaki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,
7- 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinde sadece hapis cezalarının ertelenebileceğinin belirtilmesine karşın, adli para cezalarının ertelenmesinden bahsedilmemiş olması ve erteli hükümlülüğün adli para cezasından ibaret olması karşında; sanık … hakkıında erteli hükümlülüğün aynen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
8- Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre sanıklar … ve … hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, … ve … müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.