Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/22547 E. 2012/14055 K. 14.06.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/22547
KARAR NO : 2012/14055
KARAR TARİHİ : 14.06.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
1-5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda hırsızlık eyleminin müştekiye ait bağevine geceleyin muhkem olan demir parmaklığın kesilmesi suretiyle içeriye girilerek muhtelif ev eşyanın çalınması suretiyle gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, hükümlülerin kolluk kuvvetleri tarafından yakalandığında çaldıkları eşyaları sattıkları yeri göstererek eşyaların müştekiye iadesini sağladıklarından, 5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlülerin eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522 (hafif), 523 maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 168/1, 151 ve 116/2-4 maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezanın bireyselleştirilmesi amacına yönelik takdir hakkının nedenleri de gösterilerek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi için geceleyin konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının da 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması amacıyla duruşma açılarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde dosya üzerinden hüküm kurulması,
2-Suç tarihinde sabıkasız olan hükümlüler … ile … hakkında belirlenen cezanın iki yıl ve iki yıldan az hapis cezası olması karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,
3-Kabule göre de; lehe yasa değerlendirmesi yapılırken,
a- Suça doğrudan katılan hükümlü … hakkında 5237 sayılı TCK’nın 37. maddesi yerine aynı Yasanın 39. maddesinin esas alınması suretiyle hatalı değerlendirme yapılması,
b- Koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin esas alınması suretiyle hatalı değerlendirme yapılması,

c-Hükümlü …hakkında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK’nın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler …, … ve …’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlüler lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 14/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.