Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/22801 E. 2011/8434 K. 12.12.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/22801
KARAR NO : 2011/8434
KARAR TARİHİ : 12.12.2011

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanıklar … ve … hakkında kurulan hükümlerin incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, O yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,
2-Sanıklar … ve … hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık … hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık … ile sanık …’nin soruşturma aşamasında alınan ve savcılıkta tekrar ettikleri, birbirleri ile tutarlı ifadeleri ile tüm dosya içeriğinden, olay tarihinde hırsızlık yapma konusunda fikir birliği içerisinde olan sanıklar … ve …’ın sanık …’nın kullandığı araç ile saat 22.00 sıralarında müştekinin yazlık evine geldikleri, sanık …’in araçta beklediği, diğer sanıkların eve girip bir adet çamaşır makinasını çaldıktan sonra sanık …’in aracı hırsızlığa konu eve getirip diğer sanıklar ile birlikte suç eşyasını araca yüklemek suretiyle üzerine atılı hırsızlık suçunu doğrudan işlediğinin anlaşılması karşısında sanığın mahkumiyeti yerine beraatına karar verilmesi,
2-5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanıklar …ve …’ın suç tarihinde saat 22.00 sıralarında, müştekiye ait yazlık evinin giriş kapısında bulunan korkuluk demirleri ile kapının anahtarını demir makası ile keserek içeri girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında; 765 sayılı TCK’nın kapsamında eylemin, 493/1. maddelerine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu, yine sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1-4, 119/1-c ve 151/1. maddelerine uyan geceleyin birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilerek, geceleyin birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından müşteki ve sanıklara uzlaşma teklif edilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,
Kabule göre de;
Sanık …’nın soruşturma aşamasında alınan ifadesinden, sanıkların hırsızlık suçunu saat 22.00 sıralarında işlediklerinin anlaşılması karşısında; 765 sayılı TCK’nın 492/1 maddesi yerine yazılı madde ile uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafii ile O yer C.Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 12/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.