Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/23907 E. 2012/26690 K. 11.12.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/23907
KARAR NO : 2012/26690
KARAR TARİHİ : 11.12.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında dava zamanaşımı süresi içerisinde iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesi gereği cezadan 1/24 oranında arttırım yapılırken hesap hatası sonucu hapis cezasının 2 yıl 1 ay yerine yerine 2 yıl 2 ay olarak belirlenmesi ve belirlenen bu cezadan da TCK’nın 35/2. maddesi gereği ¾ oranında indirim yapılırken 6 ay 7 gün yerine 8 ay 15 gün olarak cezanın tespiti ile bu ceza üzerinden TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayin edilmesi
2-Hak yoksunluklarının seçimlik olmaması nedeniyle kasıtlı suçtan hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki tüm bentlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “2 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin çıkartılıp yerine “2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ” ibaresinin yazılması , TCK’nın 35/2. maddesi ile ile ilgili bölümden “8 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin çıkarılarak yerine “6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” cümlesini eklenmesi, TCK’nın 62 maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden de “7 ay 2 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilşikin bölüm çıkarılarak yerine “ 5 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” tümcesinin eklenmesi sonuç cezanın 5 ay 5 gün olarak belirlenmesi suretiyle ve hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölüm de çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/12/20012 gününde oy birliğiyle karar verildi.