Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/24524 E. 2012/27079 K. 17.12.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/24524
KARAR NO : 2012/27079
KARAR TARİHİ : 17.12.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, karar tarihinin 17.02.2006 olmasına rağmen hatalı şekilde gösterilmesi ve suç yerinin belirtilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edildiğinden bozma sebebi yapılmamış; sanığın müşteki …’ye ait konutun duvarla çevrili bahçesinde bulunan motosikleti, temyiz incelemesine gelmeyen sanık … ile birlikte çaldığının anlaşılması karşısında, birden fazla kişi ile birlikte geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan, zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.
I-Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanığın önceden kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Sanığın, katılanlar … ve …’nin kilitsiz şekilde sokağa park etmiş oldukları motosikletlerin çalınması şeklindeki eylemin TCK’nın 142/1-e maddesi kapsamında kalmasına rağmen yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
2- Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, erteli ilamın aynen infazı
uygulamasına esas alınan, Kırıkhan Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2002/664-2003/248 sayılı ilamın yapılan incelemesinde sanığın neticeten 363.450.000TL para cezasıyla cezalandırılmasına ve 647 sayılı Yasa gereğince ertelenmesine karar verilmiş olduğu; 5237 sayılı TCK’da para cezalarının ertelenmesi yönünde 765 Sayılı TCK’nın 95/2 maddesindeki gibi, bir düzenleme bulunmadığı gibi erteli para cezalarının aynen infazınında mümkün olmadığı düşünülmeden bu yönde karar verilmesi,
3- Sanığın tekerrüre esas alınan önceki hükümlülüğünün neden ibaret olduğunun karar yerinde gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından “TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ve “TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin kısımlar çıkarılarak yerlerine, ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK’nın 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ ile sanığın adli sicil kayıtlarındaki ilamlardan tekerrüre esas olan tek ilam bulunduğundan “Sanığın Kırıkhan Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2002/664-2003/248 sayılı hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına’’ tümcelerinin eklenmesi ve “TCK’nın 51/7 aynen infaz” ilişkin kısım çıkarılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
1- Sanığın kastı, katılan …’ye ait motosikletin doğrudan mülkiyetine yönelik olduğuna göre, kendi hakimiyet alanına girdikten sonra motosikletin çalışmamasına sinirlenerek yakması şeklindeki eylemin mala zarar verme suçunu oluşturmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabule göre de;
a- TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
b- Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, erteli ilamın aynen infazı uygulamasına esas alınan, Kırıkhan Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2002/664-2003/248 sayılı ilamın yapılan incelemesinde sanığın neticeten 363.450.000TL para cezasıyla cezalandırılmasına ve 647 sayılı Yasa gereğince ertelenmesine karar verilmiş olduğu; 5237 sayılı TCK’da para cezalarının ertelenmesi yönünde 765 Sayılı TCK’nın 95/2 maddesindeki gibi, bir düzenleme bulunmadığı gibi erteli para cezalarının aynen infazınında mümkün olmadığı düşünülmeden bu yönde karar verilmesi,
c- Sanığın tekerrüre esas alınan önceki hükümlülüğünün neden ibaret olduğunun karar yerinde gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.