Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/25026 E. 2013/501 K. 16.01.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/25026
KARAR NO : 2013/501
KARAR TARİHİ : 16.01.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanıklar hakkında şikayetçi …’a yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Sanıklar hakkında lehe yasanın belirlenmesi konusunda; 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesi uyarınca, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, bu nedenle de; sanıkların olay günü gecesinde şikayetçinin iş yerine, keşfen saptandığı üzere apartman arasındaki boşluk duvarına ayaklarını ve sırtlarını dayamak suretiyle yerden 4,5 m. yükseklikteki havalandırma penceresine şahsi çeviklik gerektirir şekilde tırmandıktan sonra pencere kasasını yerinden çıkarmak suretiyle içeri girerek olay tarihi itibariyle pek fahiş değerdeki 3.952,00TL değerindeki sigaraları ve parayı çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Kanun’un 116/2-4, 119/1-c maddesine uyan birden fazla kişi ile birlikte geceleyin iş yeri dokunulmazlığını bozma ve yakınma bulunduğu için 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ancak ayrı ayrı bu eylemler yönünden 5237 sayılı TCK’ya göre uygulama yapılmadığı anlaşılmış ise de; sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, ve uzlaşmanın gerçekleşmediği de anlaşılmakla 116/2-4, 119/1-c ve 151/1. maddelerine göre sanıklara alt sınırdan ceza verilse bile Mahkemesi’nce sanıklar hakkında eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nın 492/1, 522 (pek fahiş değer) maddeleri ile yapılan uygulamanın her durumda sanıklar lehine olması ve sanıkların eylemlerinin 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesindeki suçu oluşturmasına rağmen yazılı şekilde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanıklar … ve … müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II- Sanıklar hakkında katılanlar … ve … ile şikayetçi …’a yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Sanıkların katılanlar ile şikayetçinin iş yerlerine olay tarihlerinde gece vakitlerinde keşfen saptandığı üzere sağlam ve muhkem olmayan engelleri aşarak ve şahsi çeviklik gerektirmeyecek biçimlerde girmek suretiyle eşya ve para çalmaları şeklindeki eylemlerinin zamanaşımı bakımından lehe olan 765 sayılı TCK’nın 492/1. maddesine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının katılan …’ye yönelik eylem yönünden 08.01.2005, katılan …’e yönelik eylem yönünden 06.01.2005 ve şikayetçi …’ye yönelik eylem yönünden 15.01.2005 olan suç tarihlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16.01.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.