Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/26151 E. 2013/1041 K. 22.01.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/26151
KARAR NO : 2013/1041
KARAR TARİHİ : 22.01.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
(Kapanan Fatih 3. Asliye Ceza Mahkemesi)
SUÇ : Hırsızlık, güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi ile uygulama yapılırken, her bir suç nedeniyle verilen cezanın yasal sonucu olarak ayrı ayrı anılan maddenin uygulanması gerekirken bir defa hüküm kurulmuş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
A-Sanığın müşteki …’a yönelik eylemi nedeniyle hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık …’nun temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
B-Sanığın müşteki …’ye yönelik eylemi nedeniyle hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Müştekinin satılık otomobilini satın almak için müşteri gibi davranan sanığın müşteki ile irtibat kurup anlaştıktan bir gün sonra müşteki ile buluştuğu, birlikte otomobil ile lokantaya giderken aracı sanığın kullandığı, sanığın masada otururken arabanın anahtarı ile oynadığı, telefon ile konuşmak için yerinden kalkıp lokantadan çıkarken yanında götürdüğü kontak anahtarı ile otomobili çaldığının anlaşılması karşısında; otomobilin zilyetliğinin sanığa devri ve tesliminin söz konusu olmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeyerek suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.