YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/26948
KARAR NO : 2012/15493
KARAR TARİHİ : 02.07.2012
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Suç eşyasıın satın alınması veya kabul edilmesi
…
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıkların sorgularının yapıldığı 30.10.2006 tarihli duruşma tutanağının 1. sayfasının zabıt katibi tarafından imzalanmaması mahallinde düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görülmüştür.
I-Sanık … hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:
Daha önceden kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunan sanık hakkında CMK’nın 231. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
CMK’nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeyerek müştereken ve müteselsilen sorumluluklarına karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ”yargılama gideri” ile ilgili cümle çıkartılarak, yerine “Bu dava ile ilgili aşağıda dökümü yapılan 40.20 TL yargılama giderinden sanıklardan eşit şekilde alınarak hazineye irat kaydına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
../.
2
II-Sanıklar … ve … haklarında kurulan hükümlerin incelenmesinde:
Daha önceden kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunan sanık … hakkında CMK’nın 231. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;
1-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve sürecine göre sanık … hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-TCK’nın 54/3. maddesi uyarınca suçta kullanılan aracın müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurup doğurmayacağı araştırılarak sonucuna göre suçta kullanılan aracın müsaderesine karar verilmesi gerekirken, suçta kullanılan aracın değeri ile suç eşyasının değeri konusunda hiç bir araştırma yapılmadan aracın müsaderesine karar verilmesi,
3-765 sayılı TCK’nın 95/2. maddesinin karşılığının 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinde düzenlenmesi ve anılan maddede erteli para cezalarının infazı konusunda bir hüküm bulunmaması karşısında, 5237 sayılı TCK’ya göre yapılan uygulamada, aynı Yasanın 51, 52 ve 7/2. madde hükümleri gereğince sanık …’ın ertelenmiş para cezasının aynen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
4-CMK’nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeyerek müştereken ve müteselsilen sorumluluklarına karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii ile sanık …’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.