Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/27768 E. 2012/15937 K. 05.07.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/27768
KARAR NO : 2012/15937
KARAR TARİHİ : 05.07.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık …’ya yüklenen hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından yapılan temyiz incelemesinde;
Katılanın, iş yerinden çalınan 1.500 TL tutarındaki kontör kartlarından, yaklaşık 1.000 TL tutarındaki kısmının kendisine iade edilmediğini beyan etmesi karşısında sanığın yakınana ait iş yerinden çaldığı malzemelerin bulunduğu üç adet torbayı bırakarak, 1.000 TL değerindeki kontör kartlarını beraberinde götürdüğü anlaşılmakla eyleminin tamamlandığı gözetilmeden, yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanarak sanık hakkında az ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağı gözetilmeyerek, sanığa ait en ağır cezayı içeren hükümlülüğü ile diğer bir ilamın tekerrür uygulamasına esas alınması suretiyle infazda tereddüte sebebiyet verilmesi;
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafisinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık …’ya yönelik 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak, hüküm fıkrasına “Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 03/02/1994 kesinleşme tarihli 1993/182–1994/2 sayılı ilamı ile reşit olmayan mağdurenin zorla ırzına geçmek suçundan verilen 2 yıl 4 ay süreli hapis cezası dikkate alınarak, sanık … hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümleleri yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Sanık …’ya yüklenen iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan yapılan temyiz incelemesinde;
1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kamu davası açılmadığı halde, ek savunma hakkı verilmesi ile yetinilerek, bu suçtan da mahkumiyet hükmü kurulması;
Kabule göre de ;
2-5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağı gözetilmeyerek, sanığa ait en ağır cezayı içeren hükümlülüğü ile diğer bir ilamın tekerrür uygulamasına esas alınması suretiyle infazda tereddüte sebebiyet verilmesi;
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.07.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.