YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/2807
KARAR NO : 2012/3603
KARAR TARİHİ : 20.02.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında, hükümden sonra 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılar Kanun’un 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı kabul edilmiş,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yeride görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanıklar hakkında hak yoksunluklarının seçimlik olmaması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun’un 53/3.maddesi gözetilerek, 53/1.maddesindeki tüm fıkraların uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi
2- 5275 sayılı Kanun’un 108/2.maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağı gözetilmeyerek, sanık …’a ait 2 ilamın, sanık …’a ait 3 ilamım tekerrür uygulamasına esas alınması suretiyle infazda tereddüte sebebiyet verilmesi,
3- Sanık … hakkında tekerrüre esas alınan Osmaniye Sulh Ceza Mahkemesinin 08/09/2000 tarih ve 1998/247 esas 2000/1342 karar sayılı 765 sayılı TCK’nın 491/4-son, 55/3, 59.maddeleri gereğince verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin ilamın 5237 sayılı TCK’nun 58/5.maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
4- Denetim süresinin belirlenmesinin infaza yönelik bir işlem olduğu gözetilerek, 5237 sayılı Kanunun 58/6-7 maddesi gereğince mükerrer olduğu kabul edilen sanıklar hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi yerine, 5275 sayılı Kanunun 108/4. maddesine dayanılarak denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiilerinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK’nın 53/1.maddesinin b-d-e bentlerinde ön görülen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına”, sanık … hakkında “Osmaniye Sulh Ceza Mahkemesinin 08.09.2000 tarih ve 1998/247 Esas – 2000/1342 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına”, sanık … hakkında “Osmaniye Sulh Ceza Mahkemesinin 29.01.2004 tarih ve 2004/159 Esas – 2004/895 Karar, Osmaniye l.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2001 tarih ve 2001/644 Esas-2002/455 Karar sayılı ilamlarının tekerrüre esas alınmasına” ve sanıklar … ile … hakkında “denetimli serbestlik süresine” ilişkin bölümler çıkarılarak, yerlerine “53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.