Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/28293 E. 2013/1525 K. 24.01.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/28293
KARAR NO : 2013/1525
KARAR TARİHİ : 24.01.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
İddianamede ve Cumhuriyet Savcısı’nın esas hakkındaki mütalaasında TCK’nın 58. maddesinin uygulanması talep edilmediği ve sanığa anılan maddenin uygulanmasına binaen ek savunma hakkı verilmediği anlaşılmış ise de; tekerrüre esas alınan hükümlülüğün bulunduğu adli sicil kaydının 05.07.2007 tarihli oturumda müdafiinin huzurunda sanığa okunması ve sanığın da savunmasında adli sicil kaydını doğrulaması karşısında sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakim takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Dosya içinde bulunan 28.03.2006 tarihli mağdur-şikayetçi ifade tutanağı içeriğine göre 27.03.2006 günü mağdurun aracını saat 23.00 sıralarında park ettiği ve ertesi günü saat 09.00 sıralarında aracının başına vardığında hırsızlık olayını fark ettiği, sanığın alınan tüm aşamalardaki ifadelerinde ise olay saatine ilişkin bir bilginin bulunmadığı olayda eylemin, gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğunun tartışılmadan yazılı madde ile sanık hakkında uygulama yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,
2- 5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması, s.2
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK 53. ve 143. maddelerinin” uygulanmasına ilişkin bölümler ile TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “2 yıl 9 ay” ibarelerinin çıkarılarak, yerlerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ ve “2 yıl 6 ay” kelimelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince:
Kovuşturma aşamasında şikayetçinin şikayetinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında; mala zarar verme suçu açısından, sanığa 5237 sayılı TCK’nın 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, kabul etmesi halinde sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.01.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.