YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/32890
KARAR NO : 2013/7068
KARAR TARİHİ : 19.03.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A-Sanıklar … ve … hakkında Av….’un yaptığı temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık …’ın 24.07.2007 tarihinde alınan ek savunmasında;sanık …’ın 25.01.2007 tarihinde alınan savunmasında müdafii istemediklerini, savunmalarını kendilerinin yapacaklarını beyan ettikleri, gerekçeli kararın yokluğunda hüküm kurulan sanık …’a usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık …’ın temyiz talebinin olmadığı, 25.12.2007 tarihli son celsede sanıklar arasında menfaat çatışması olması nedeniyle Av….’un sanık … müdafii olarak atandığının anlaşılması karşısında, Av. …’un sanıklar … ve … adına hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
B-Sanıklar … ve … hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
İddianamede geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin fiilin anlatılması ve ek savunma verilerek hüküm kurulması karşısında ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09.10.2012 tarih, 2012/1-405 esas ve 2012/1802 sayılı kararı doğrultusunda, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, sanıkların birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu işlediklerinden haklarında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii ve sanık …’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümler çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına’’ tümcelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.