Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/3432 E. 2012/4129 K. 23.02.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/3432
KARAR NO : 2012/4129
KARAR TARİHİ : 23.02.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar vermek
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın olay günü gecesinde mağdurun ahırından hayvan çalmaya çalışması eyleminin 5237 sayılı TCK’ya göre hırsızlık suçunun yanında geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturmasına rağmen aynı Kanun’un 116/1-4 maddesi uyarınca uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
I- Sanık hakkında mala zarar verme suçu nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Hükmolunan cezanın miktarı ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık … müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317.maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık hakkında şikayetçiye karşı hırsızlık suçu nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Sanığın hırsızlığı dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporu, krokisi ve fotoğraflara göre hayvanların çalındığı yerin ikametin yanında bulunan Elazığ-Diyarbakır servis karayolunun karşısında yola 11 metre mesafede hayvanların barınmasına mahsus bir ahır olduğunun anlaşılması karşısında mahkemenin nitelendirmesinde bir yanılgı olmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın bu konudaki bozma isteyen görüşüne iştirak olunmamıştır.
5237 sayılı TCK’nun 62. maddesi ile indirim yapılırken hapis cezasının 1 yıl 5 ay 15 gün yerine 1 yıl 5 ay 14 gün olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK 53. maddesinin” uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ kelimelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.