YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/3812
KARAR NO : 2012/4337
KARAR TARİHİ : 27.02.2012
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, hırsızlık, silahla tehdit, şartlı tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Hükümlü … hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve mağdur …’a yönelik şartlı tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:
Hükümlü … hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve mağdur …’a yönelik şartlı tehdit suçlarından kurulan Turgutlu Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2004 gün ve 2003/633 Esas, 2004/305 Karar sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren Kanunlar yönünden talep üzerine yada resen uyarlama yargılaması yapılmasının mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık … hakkında kurulan ilk hükmün adı geçen sanık ile Üst yer Cumhuriyet Savcısı tarafından …’ın diğer mağdur …’a karşı işlediği tehdit suçu yönünden verilen beraat kararına yönelik temyizi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.10.2005 günlü yazıları ile lehe Kanun değerlendirmesi için iade edildiği, iade sonrası duruşma açılarak sanık … ile birlikte hükümlü … hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve mağdur …’a yönelik şartlı tehdit suçlarından yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü … müdafiinin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE,
II- Sanık … hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan; sanık … hakkında mağdur …’a yönelik silahla tehdit suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:
Sanık …’ın üzerine atılı eyleme uyan 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesinde tanımlanan ruhsatsız silah taşımak suçu ile sanık …’ın üzerine atılı eyleme uyan 765 sayılı TCK’nın 191/2. maddesinde tanımlanan silahla tehdit suçunun, gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; 765 sayılı TCK’nın 102/4. ve 104/2. Maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, sanıklar hakkında suç tarihinden inceleme gününe kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiilerinin temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,
III- Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 14.11.2003 tarihinde yapılan keşifte dinlenen yakınan beyanı ile bilirkişi raporuna göre; sanığın, suç tarihinde geceleyin yakınana ait kapıları kilitli park halindeki aracın muhkem sol ön kapı kilidini sert bir cisimle zorlayıp, kırarak içeriden tabanca ve oto teybini çaldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu halde, mahkemece lehe kanun değerlendirmesi yapılırken, aynı Kanunun 142/2-d maddesi ile karşılaştırma yapılması,
2- 5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanunun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1, 81/2-3. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 53. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 151/1, 53. maddelerine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğu ve bu suç yönünden CMK’nın 253 ve 254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Kanunun belirlenmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.