YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/4919
KARAR NO : 2012/5967
KARAR TARİHİ : 15.03.2012
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın suç tarihinde gece sayılan bir zaman diliminde müştekiye ait işyerinin kapısındaki asma kilidi kırarak çalacak birşey bulamayınca çıkıp gitmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/2-4 maddesine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve şikayet bulunduğu için 151/1 maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçların 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi olduğu da gözetilerek, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,
2- Kabule göre de;
765 sayılı TCK’nın 81/2. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınan ilamın infaz tarihinin kararın kesinleşme tarihinden önce olduğu görülmekle, infaz tarihi tam olarak saptanıp belirlenmeden yazılı biçimde 765 sayılı TCK’nın 81/2. maddesi uyarınca cezada artırıma gidilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.