YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/5926
KARAR NO : 2012/2589
KARAR TARİHİ : 06.02.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, hırsızlık malı satın almak
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A-Sanık … hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığa atılı hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK’nın 102/4 maddesine göre hesaplanan 5 yıllık asli zamanaşımının karar tarihi olan 07.06.2006 ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK’nun 223/8.maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,
B-Sanıklar … ve … haklarında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Daha önceden kasıtlı bir suçtan kesinleşmiş mahkûmiyetleri bulunan sanıklar hakkında CMK’nın 231. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların müştekiye ait aracın camını sert bir cisimle zorlayarak açıp hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen “hırsızlık” suçunun yanında, müştekinin şikayetçi olduğu da gözetilerek aynı Yasanın 151/1 maddesinde tanımlanan ”mala zarar verme” suçunu da oluşturması karşısında uzlaşma hükümleri de değerlendirerek denetime imkan verecek şekilde 765 sayılı TCK’nın 523, 5237 sayılı TCK’nın 168.maddelerini de gözetilerek lehe yasa değerlendirmesi yapılması gerektiği halde yanlış vasıflandırma ile 5237 sayılı TCK’nun 142/2-d maddesi ile karşılaştırma yapılması,
2-Suçun gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan TCK’nın 143 maddesi ile uygulama yapılması,
3-CMK’nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeyerek müştereken sorumluluklarına karar verilmiş olması,
Kabule göre de;
Hangi ilamın tekerrüre esas alındığı kararda gösterilmeden sanıkların mükerrir olduğu kabul edilerek sanıklar … ve … haklarında TCK.nun 522 nci maddesinin lehe hükmünün uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii ile sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.