YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/6722
KARAR NO : 2011/1826
KARAR TARİHİ : 03.10.2011

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLÜ : …
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Hükümlü … hakkında kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;
Hükümlü hakkında kurulan Avanos Sulh Ceza Mahkemesinin 22/09/2003 tarih ve 2003/67-2003/259 sayılı önceki hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.9.2007 gün ve 2007/125-2007/186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez. Aynı dosyada sanık olan … ve …’ye ilişkin ilk hükmün, anılan sanık … tarafından ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından sanık … aleyhine ve sanık … lehine temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2005 tarihli yazısı ile lehe kanun değerlendirmesi için iadesi üzerine, hakkındaki hüküm kesinleşmiş olan … tekrar yargılanma sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.
Bu nedenlerle; … hakkında yeniden kurulan 2. hükme yönelik, konusu bulunmayan adı geçen hükümlü savunmanının temyiz itirazının 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK.nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin taktiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
II- Sanıklar … ve … haklarındaki hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;
Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 491/4. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 23.01.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.