YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/741
KARAR NO : 2011/9666
KARAR TARİHİ : 21.12.2011

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık … hakkında 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca,lehe yasanın önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiği ve 5237 sayılı TCY’nın 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eyleminin, 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında 116/2-4 maddesinde tanımlanan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun da oluştuğu gözetilerek 5237 sayılı TCK 142/1-b,143,168/1 uzlaşma gerçekleşmemesi halinde ayrıca 116/4 maddesi ile 765 sayılı TCK 493/1,523,81/2 maddeleri gereğince verilecek cezaların denetime olanak sağlayacak şekilde tespit edilmeden 5237 sayılı yasanın lehe olduğu değerlendirilerek yazılı şekilde uygulama yapılması
2-Kabule göre de;
a) Eylem kapıyı sert bir cisimle zorlayıp açmak şeklinde işlendiği halde (TCK 142/1-b) nitelendirmede yanılgıya düşülerek sanığın 142/2-d maddesiyle cezalandırılması,
b) Suçun gece sayılan zaman diliminde saat 21:00 sularında işlenmesine rağmen TCK 143. maddesinin uygulanmaması,
c) 5237 sayılı TCY.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden TCY’nın 145.maddesi gereğince sanığın cezasından indirim yapılması,
d) 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesi
e)Sanık hakkında geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulmaması,
Bozmayı gerektirmiş, Üst C.Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.