Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/7668 E. 2012/13592 K. 07.06.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/7668
KARAR NO : 2012/13592
KARAR TARİHİ : 07.06.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanık …’a yüklenen hırsızlık ve mala zarar verme, sanık …’ya yüklenen hırsızlık suçundan yapılan incelemede;
Sanık …’ın daha önce kasıtlı suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’nın 231/6 maddesinin a bendinde yazılı ” kasıtlı bir suçtan mahkum olmama ” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
…Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29/11/2005 tarih ve 2005/25 Esas, 2005/757 Karar sayılı ilamı ile sanık … hakkında hırsızlık suçundan verilip 08/05/2006 tarihinde kesinleşen erteli hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği halde, sanık … hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçları nedeni ile hükmolunan hapis cezaları bakımından, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinde hükme bağlanan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kanunen takdir hakkı bulunmadığı halde, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesi uyarınca, sanıkların kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmemiş olması ;
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki
haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA;
II) Sanık …’ya yüklenen mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal; sanık …’a yüklenen konut dokunulmazlığını ihlal suçları bakımından yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Sanık … hakkında belirlenen cezanın iki yıldan az olması karşısında; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;
2)Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan açılmış bir kamu davası olmadığı halde, sanıklara bu suçtan verilen ek savunma ile yetinilerek mahkumiyetlerine karar verilmesi;
3)Kanunen takdir hakkı bulunmadığı halde, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesi uyarınca, sanıkların kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmemiş olması ;
4)… Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29/11/2005 tarih ve 2005/25 Esas, 2005/757 Karar sayılı ilamı ile sanık … hakkında hırsızlık suçundan verilip 08/05/2006 tarihinde kesinleşen erteli hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği halde, sanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinde hükme bağlanan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmemesi;
Kabule göre ise;
5)Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmiş olmasına karşın, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması;
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA; CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 07/06/2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.