YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/7748
KARAR NO : 2012/4300
KARAR TARİHİ : 27.02.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme.
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin sanığın silinme koşulları oluşmamış kasıtlı bir suçtan hükümlülüğünün bulunması nedeniyle uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın katılana ait park halinde kilitli bulunan aracın sağ arka camını kırmak suretiyle işlemiş olduğu hırsızlık eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeyerek TCK’nın 141/1 maddesinin uygulanması,
2- Dosya kapsamından katılanın aracından çantanın ne zaman çalındığı belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabulü ile hüküm kurulması gerekirken, suç saati kesin olarak tespit edilmeden 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması, kabule göre de; sanık hakkında iddianamede TCK’nın 143. maddesinin uygulanması talep edilmediği, sanığa kovuşturma aşamasında CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nın 143. maddesi uyarınca uygulama yapılarak savunma hakkının kısıtlanması, ayrıca sanık hakkında hırsızlık suçundan temel cezanın en alt düzeyde belirlenmesine rağmen, suçun gece işlenmesinden dolayı gerekçe gösterilmeden TCK’nın 143/1. maddesinin uygulanması sırasında cezanın (1/3) olarak en üst oranda artırılması suretiyle çelişkiye düşülmesi,
3- Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas alınacak nitelikte Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 10.04.2006 tarihinde kesinleşen cezasının mevcut olduğu gözetilerek hakkında TCK’nın 58 ve aynı yasanın 51/7 maddelerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
4- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı kurulan hükümde uygulanma imkanı olmadığı halde TCK’nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.