YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/8221
KARAR NO : 2012/5563
KARAR TARİHİ : 12.03.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Daha önceden kasıtlı bir suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunan sanık … hakkında CMK’nın 231. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Sanıkların gece vakti müştekiye ait aracın sol ön kapı kilidini çakı ile açarak aynı çakı ile aracı çalıştırarak götürdüklerinin anlaşılması karşısında, eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/2, 522, 81 (Sanık … hakkında), 5237 sayılı TCK’nun 142/2-d, 143 maddeleri de gözetilerek 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmemiş ise de, aracın değeri de değerlendirilerek yapılan uygulama sonucunda her durumda 5237 sayılı TCK’nın lehe olması ve karşı temyiz bulunmaması nedeniyle anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
CMK’nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeyerek müteselsilen sorumluluklarına karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin müteselsilen tahsiline ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine ” Bu dava dosyası için yapılan 29,60 TL yargılama giderinden her bir sanığın payına düşen 14,80 TL yargılama giderinin sanıklardan ayrı ayrı alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.