YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/9738
KARAR NO : 2012/5942
KARAR TARİHİ : 14.03.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık …’nun, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık …’ın dosya içerisinde bulunan adli sicil kaydına göre, daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmadığının anlaşılması karşısında; hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması için adli sicildeki mahkumiyetin infaz edilmesinin gerekli olmadığı, sanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, adli sicilindeki en ağır mahkumiyet olan Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/426-818 E.K. sayılı mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmeyerek, infaz edildiği gerekçesiyle daha hafif olan Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/171 Esas, 2003/170 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas kabul edilmesi ,
3-5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinde, 2 yıl ve daha az süreli hapis cezalarının -diğer koşulların da varlığı şartıyla- ertelenebileceği belirtilmiş olmasına rağmen, sanık … hakkında takdir edilen sonuç cezanın 2 yıl olduğu ve erteleme kapsamında olmadığı belirtilerek kanuna uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,
4-Sanık …’nun, 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması ve kısa süreli hapis cezası ertelenmesine rağmen sanık …’ın ise, aynı Yasanın 53/4 maddesi göz ardı edilerek, 53/1 bendinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
5-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı olarak “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi,
6-Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman dilimi ile sanıkların göz altında ve tutuklu kaldığı süreler gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 232. maddesine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanık …’nun, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 14.03.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.