YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/11601
KARAR NO : 2012/26314
KARAR TARİHİ : 06.12.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanık hakkında mala zarar verme suçu nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Hükmolunan cezanın miktarı ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık …’ın temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçu nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Dosya içinde bulunan 03.09.2002 tarihli müracaat ve görgü tespit tutanağı içeriğine göre şikayetçinin 02.09.2002 günü gecesi teyzesinin kızına yatılı misafirliğe gittiği aracını park ettiği ancak sabah baktığında aracından oto teybinin çalınmış olduğunu anladığı, sanığın bu olaydan sonra 17.10.2002 tarihinde yakalandığında birçok benzer suçu işlediğini beyan ederek yer göstermesi yaptığı ancak dosyaya konu olayı gerçekleştirdiği saate ilişkin bir beyanda bulunmadığı gibi kovuşturma aşamasında da suçu inkar ettiği ve Yargıtay 6. Ceza Dairesi 24.10.2005 tarihinde eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b kapsamında kaldığına dair bozma kararı verdiğinin anlaşılması karşısında eylemin gece vakti işlendiğine dair delil bulunmadığı halde yazılı madde ile sanık hakkında uygulama yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK 143. maddesinin” uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılmak ve sonuç cezanın 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.