YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/14339
KARAR NO : 2013/27090
KARAR TARİHİ : 02.10.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin gösterilmemesi, mahallinde giderilmesi olanaklı eksiklik olarak kabul edilmiştir.
I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelen temyizin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık …’nın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık ve birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;
İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK’nın 116/2. maddesi yerine 116/1. maddesi olarak yazılması, sonuç cezaya etkili olmaması nedeniyle mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiş, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 esas 2013/ 17 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK’nın 119. maddesi kapsamında nitelikli konut dokunulmazlığının ihlali suçu, CMK’nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3 nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan, uzlaşma hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede yer alan bozma istemli düşünce benimsenmemiş, sanık … ile temyiz istemi bulunmayan sanık …’ın 06.04.2009 tarihli müdafiili kolluk ifadelerinde eylemlerini gece 22:00 sularında … ayrıldıktan sonra gerçekleştirdiklerini; yine temyiz istemi bulunmayan sanık …’ın aynı tarihli savcılık ifadesinde eylemlerini gece saat 24:00 sularında gerçekleştirdiklerini beyan etmeleri karşısında, sanık hakkında TCK’nın 143 ve 116/4. maddeleri uyarınca uygulamalar yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık …’nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 02.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.