YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/14348
KARAR NO : 2013/24910
KARAR TARİHİ : 18.09.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık … müdafiilerinin temyizinin incelenmesinde;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.03.2012 tarih ve 2011/6-386 esas, 2012/99 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanığın yokluğunda verilen kararda temyiz süresinin başlangıcının belirtilmemesi ve usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine karşın hükmün süresinden sonra temyiz edilmesi karşısında, temyiz dilekçesinde, bildirimde yer alan bu ifade nedeniyle temyiz süresinin ne zaman başlayacağı hususunda bir duraksama yaşandığına ilişkin herhangi bir anlatımın yer almadığı gözetilerek, yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanık … müdafiilerinin bu konudaki isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
II-Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık …’ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,
III-Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın soruşturma aşamasında suça konu eşyanın 100 kilogramlık bölümünü rızaen katılana iade ettiğinin anlaşılması karşısında; katılana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 325. maddesi uyarınca sanık …’ın da bozmadan faydalandırılmasına, 18.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.