YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15847
KARAR NO : 2013/27955
KARAR TARİHİ : 08.10.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
18.04.2009 günlü olay yeri inceleme tutanağında, kapı üzerinde zorlama izlerinin bulunduğunun belirtilmesi karşısında; sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçuna teşebbüs ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.
I- Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık hakkında kurulan hükümde; TCK’nın 143. maddesi uyarınca yapılan artırım sırasında 2 yıl 8 ay hapis cezası yerine 3 yıl hapis cezası belirlenip devamında 35. madde uygulamasının da bu miktar üzerinden yapılması suretiyle, sonuç cezanın 2 yıl yerine 2 yıl 3 ay olarak belirlenmesi,
2- TCK’nın 53/1. maddesinin c bendindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, “kendi alt soyu” yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında TCK’nın 143. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümde yer alan “3 yıl” ve aynı Yasanın 35. maddesinin uygulanması neticesinde bulunan ”2 yıl 3 ay” ibarelerinin bulunduğu bölümler çıkarılarak, yerlerine sırasıyla ”2 yıl 8 ay” ve “2 yıl” ifadeleri eklenerek sanığın neticeten 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve “TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Kurulan hükümde; TCK’nın 143. maddesi uyarınca yapılan artırım sırasında 2 yıl 8 ay hapis cezası yerine 3 yıl hapis cezası belirlenip devamında 35. madde uygulamasının da bu miktar üzerinden yapılması suretiyle, sonuç cezanın 2 yıl yerine 2 yıl 3 ay olarak belirlenmesi,
2- TCK’nın 53/1. maddesinin c bendindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, “kendi alt soyu” yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ün temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 325. maddesi uyarınca bozmadan hükmü temyiz etmeyen sanık …’un da yararlandırılmasına 08.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.