YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/17973
KARAR NO : 2013/31314
KARAR TARİHİ : 31.10.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık …’e yapılan tebliğat usulüne uygun olmadığından sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu ve adı geçen sanığın temyiz isteğinin dilekçe içeriğine göre hem hırsızlık hem de mala zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede,
I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık … müdafiinin ve sanık …’ün temyiz isteklerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,
II-Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,
Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri ile meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ve suçun geldiği aşama gözönüne alınmadan 5237 sayılı TCK’nın 35/2 maddesinde belirlenen en üst oranda indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık …’ün temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA
III-Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,
Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri ile meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ve suçun geldiği aşama gözönüne alınmadan 5237 sayılı TCK’nın 35/2 maddesinde belirlenen en üst oranda indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK’ya göre kurulan hükümde, 142/1-b, 143, 35 ve 31/3 maddeleriyle belirlenen 4 ay 20 günlük hapis cezasından 62. maddesiyle 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 3 ay 26 gün yerine 3 ay 27 gün hapis cezasına ve sonuç olarak 2.320,00 TL yerine 2.340,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki 2.340,00 TL olarak belirlenen sonuç cezanın 2.320,00 TL adli para cezasına indirilmesi, suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.