YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18275
KARAR NO : 2012/20100
KARAR TARİHİ : 01.10.2012

Hırsızlık suçundan sanık … hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin İstanbul 2. Çocuk Mahkemesince verilen 17.02.2010 tarih 2005/51-2010/41 sayılı hükmün o yer C.Savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.05.2012 tarih ve 2012/7373-11902 sayılı ilamı ile oy birliği ile reddi yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 29/06/2012 tarih ve 2012/249294 sayılı yazısı ile verilen kararın Esastan incelenmesi yönünde Yargıtay Birinci Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun da 10.07.2012 tarih 2012/1199-1742 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay C.Başsavcılığının 29/06/2012 tarih ve 2012/249294 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 17.05.2012 tarih ve 2012/7373-11902 Karar sayılı red kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/3, 522/1, 55/3 ve TCK’nın 102/4,104/2. maddeleriyle, 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 31/3; 66/1-e-2, 67/4 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan kanunun 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı kanunun 102/4,104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 22.05.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer C.Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık … hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.