YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/19238
KARAR NO : 2012/26514
KARAR TARİHİ : 10.12.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın müştekiye ait ikinci katta bulunan daireye şahsi çeviklik suretiyle çıkarak olay yeri inceleme tutanağına göre, pencere çerçevesini tornavida yardımı ile açarak daireye girdiği ve hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/1-4 maddesine uyan konut dokunulmazlığını ihlal ve anılan Yasanın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu; konut dokunulmazlığını ihla ve mala zarar vermek suçları yönünden, 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen “uzlaşma” müessesesi bakımından 5560 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki durumlarına göre usulüne uygun şekilde uzlaşma tekliflerinin yapılması ve uzlaşma sağlandığı takdirde 5237 sayılı TCK’nın sanık lehine olduğu gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,
2- Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, erteli ilamın aynen infazı uygulamasına esas alınan … 8. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 1999/1246-2000/1098 sayılı ilamının yapılan incelemesinde sanığın neticeten 308,00TL ağır para cezasıyla cezalandırılmasına ve bu cezanın 647 sayılı Yasa gereğince ertelenmesine karar verilmiş olduğu; 5237 sayılı TCK’nın da para cezalarının ertelenmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı gibi erteli para cezalarının aynen infazının da mümkün olmadığı düşünülmeden bu yönde karar verilmesi, 765 sayılı TCK’nun 95/2. maddesinin karşılığının 5237 Sayılı TCK’nun 51. maddesinde düzenlenmesi ve anılan maddede erteli para cezalarının infazı konusunda bir hüküm bulunmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.