YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/19398
KARAR NO : 2012/27052
KARAR TARİHİ : 17.12.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
(Kapanan Eyüp 5. Asliye Ceza Mahkemesi)
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,
5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinde yer alan ve konut dokunulmazlığının ihlali suçunun nitelikli hali olarak düzenlenen, birden fazla kişi tarafından birlikte işlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunda 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinde düzenlenen uzlaşma müessesesinin uygulamayacağı, zira 253. maddede bu suça yönelik olarak, sadece TCK’nın 116. maddesi kapsamındaki suçların uzlaşma kapsamına alındığının belirtildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu suçtan dolayı uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesi, hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, aynı yasanın 63. maddesi gereği sanığın tutuklulukta ve gözaltında geçirdiği sürenin mahsubuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 64. madde gereği mahsup kararı verilmesi ise, yerinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık … müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,
B-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-Sanığa yüklenen mala zarar verme suçunun suç tarihi itibarıyla uzlaşma kapsamındaki suçlardan olduğunun anlaşılması karşısında, taraflara hukuki sonuçları hatırlatılmak suretiyle uzlaşma teklif edilerek sanığın hukuki durumunun tayini ve takdiri gerekirken bu yola başvurulmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Mala zarar verme suçunda 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden bu madde uyarınca cezadan artırım yapmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
3-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi gereği hükümlülüğün yasal sonucu olan haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.12.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

ÜY