YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/19638
KARAR NO : 2013/31876
KARAR TARİHİ : 05.11.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A- Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık … müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
B- Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eyleminin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında şikayet bulunduğu için aynı Yasanın 151/1. maddesine uygun mala zarar vermek suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
765 sayılı TCK’nın 81/2. maddesinin uygulanmasına dayanak yapılan mahkumiyet hükmündeki hapis cezasının suç tarihinden önce infaz edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın tekerrür nedeniyle cezasının artırılamayacağının ve buna bağlı olarak ta çalınan oto kolonlarının suç tarihindeki değerine göre aynı Yasanın 522/1. maddesinin pek hafif değere ilişkin hükmünün uygulanması gerektiğinden; sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522 (pek hafif), 59 maddeleriyle, hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 62, 53 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; 765 sayılı TCK’nın hükümlerinin sanık yararına bulunduğunun gözetilmesi zorunluluğu,
Kabule göre de;
5377 sayılı Yasanın 2. maddesiyle 29.06.2005 tarihinde 5237 sayılı TCK’nın 7/3. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, 5237 sayılı Yasanın lehe olduğu kabul edilerek yapılan uygulamalarda, aynı Yasanın 58. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.