YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/21326
KARAR NO : 2013/31357
KARAR TARİHİ : 04.11.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık …’ın adli sicil kaydının incelenmesinde, … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2003 tarih ve 2002/123 Esas 2003/26 Karar sayılı kararı ile 15.03.2002 tarihinde işlemiş olduğu adam öldürme suçundan 15 yıl ağır hapis cezası verildiği ve cezanın 29.12.2003 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı, UYAP üzerinden yapılan incelemede sanığın bu suçtan hükümlü olarak 17.04.2008 tarihine kadar cezaevinde kaldığı, ancak cezanın infaz edildiğine ilişkin herhangi bir kaydın bulunmadığı anlaşılmakla ilamın tekerrüre esas olup olmadığının tespiti açısından kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir onaylı bir örneğinin mahkemesinden getirtilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
2- 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine göre iştirak halinde suç işleyen sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiği düşünüldüğünde, hüküm kısmında “müştereken ve müteselsilen” denilmek suretiyle yargılama giderlerinin sanıklardan hangi oranda tahsil edileceğinin belirtilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, … ve …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını
gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesi ile ilgili kısım çıkarılarak yerine ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi; hüküm fıkrasının yargılama giderleri ile ilgili bölümünden ise “sanıklardan müteselsilen tahsiline” ibaresinin çıkarılarak “sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı tahsiline” ibaresinin eklenmesi eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.