YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/21973
KARAR NO : 2013/31580
KARAR TARİHİ : 05.11.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Mala zarar verme suçuyla ilgili 10.3.2010 tarihli hükmün temyiz incelemesinde,
Mahkemenin 10.3.2010 tarih ve 1006-198 sayılı kararıyla sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmasına karar verdiği, anılan hükmü sanık müdafiinin suç ayrımı yapmaksızın her iki suç yönünden de temyiz ettiği ancak Dairemiz tarafından sadece hırsızlık suçu yönünden inceleme yapılıp kararın bozulduğu, mala zarar verme suçu yönünden sehven incelemenin yapılmadığının anlaşılması karşısında; mala zarar verme suçuyla ilgili 2.2.2012 tarih ve 681-64 sayılı ikinci karar yok hükmünde olup sanık müdafiinin mala zarar verme suçu yönünden 10.3.2010 tarih ve 1006-198 sayılı kararına yönelik temyiz talebinin incelemesinde,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık … müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,
II- Hırsızlık suçuyla ilgili 2.2.2012 tarihli hükmün temyiz incelemesine gelince,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.