Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2012/24565 E. 2013/10399 K. 10.04.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/24565
KARAR NO : 2013/10399
KARAR TARİHİ : 10.04.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.
A-Sanıklar … ve … hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Konut dokunulmazlığını bozma suçunu sanıkların birlikte işlemeleri nedeniyle sanıklar hakkında TCK’nın 119/1-c. maddesinden uygulama yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar … ve …’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
B-Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Sanığın önceden diğer sanıklarla suç işlemeye karar verip aralarında yaptıkları iş bölümü gereği olay yerine yakın bir yerde araçta diğer sanıkları götürmek için beklerken yakalandığı olayda, sanığın suça doğrudan katıldığı ve hakkında 37/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden TCK’nın 39. maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-TCK’nın 58/6-7. maddeleri uyarınca uygulama sırasında sanığın tek bir ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken iki ilamı tekerrüre esas alınarak infazda karışıklığa neden olunması, kabule göre de, tekerrüre esas iki ilam gösterilirken mahkemelerin esas ve karar numaralarının birbirine karıştırılması,
2-5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesine göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasında davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetim süresi belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında TCK’nın 58/6-7. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümde tekerrüre esas iki ilamın çıkartılarak yerine Kazan Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2007 tarihinde kesinleşen 2006/44-69 E-K. sayılı ilamının eklenmesi ve yine 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesine göre denetim süresi belirlenmesine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.