YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/6399
KARAR NO : 2012/15592
KARAR TARİHİ : 04.07.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
…

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen kararın ve ilan suretinin, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 29/2. maddesi ve ilgili Tebligat Tüzüğü’nün 47/2. maddesi uyarınca tebliği çıkaran mercide herkesin kolayca görebileceği bir yere 1 ay süreyle asılması gerekirken, askı süresine uyulmaması suretiyle sanığa usulsüz ilanen tebligat yapıldığı ve sanığın kararı öğrendiği tarihte temyiz ettiği anlaşılmakla, mahkemenin 17.11.2009 tarih ve 2009/287 müteferrik sayılı temyiz talebinin reddine dair kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
1- Sanığın Yargıtay bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmayarak 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 326. maddesine aykırı karar verilmesi,
Kabule göre de;
2- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin ve 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında, aynı Yasanın 116/4. maddesine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve yakınma bulunduğu için 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu, bu suçların da CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerine tabi olduğu ve olayda taraflara uzlaşma hükümleri sorulup sonucuna göre, ayrı ayrı uygulamalar yapılıp sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 04.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.