YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/6545
KARAR NO : 2012/10380
KARAR TARİHİ : 03.05.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLÜLER : …, …
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca hükümlüler yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağının gözetilmesi gerektiği, anılan Kanunun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522/1 (pek hafif) maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; hükümlüler … ve …’un, 23/11/2001 tarihinde, saat 00:50 sularında, yakınana ait büfenin sağlam ve muhkem nitelikteki kepenk asma kilitleri ile büfe giriş kapısı üzerindeki kilidi kırarak içeri girip büfe içerisinden bir miktar sigara ve bozuk para çalmaları şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1, 53. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 116/2-4, 119/1-c, 53, 151/1, 53. maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu, bu suçlar yönünden 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp cezalar belirlenerek sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan kanunun bulunacağı gözetilerek bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki kanuna göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmak suretiyle lehe olan Kanunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması;
Kabule göre de;
1- Hükümlüler hakkındaki mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması;
2- Somut olayda koşulları bulunmadığı halde, hükmolunan cezadan 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesi gereğince indirim yapılarak az ceza tayin edilmesi;
Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler … ve …’un temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 03/05/2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.