YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/6894
KARAR NO : 2012/10972
KARAR TARİHİ : 14.05.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLÜ : …
SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5237 sayılı Yasa uyarınca duruşma açılarak veya açılmadan dosya üzerinden verilen bütün uyarlama kararlarına yönelik yasa yolunun temyiz yasa yolu olduğu ve yapılan itirazları inceleme yetkisinin de Yargıtay’ın ilgili Ceza Dairesine ait olduğu gözetilmeden, Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesi’nin 1999/ 78E, 1999/ 57K sayılı ilamının infazı sırasında uyarlama talep edildiği, mahkemece dosya üzerinden 26.10.2009 tarihli 2009/35 değişik iş sayılı karar ile yeniden değerlendirme talebinin reddine karar verildiği, hükümlünün 11.11.2009 tarihinde kendisine tebliğ edilen karara karşı 16.11.2009 tarihli itirazı üzerine verilen Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/408 değişik iş sayılı ve 09.12.2009 tarihli kararı ve sonrasında mahkemesince tekrar duruşma açılarak verilen 29.12.2009 tarihli karar yok hükmünde sayılarak yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın eyleminin, 142/1-b, 143. maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1-4 ve 151/1. maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü …’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.