Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2012/8034 E. 2012/22237 K. 30.10.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/8034
KARAR NO : 2012/22237
KARAR TARİHİ : 30.10.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıkların yokluğunda verilen 10.03.2004 tarihli kararın, sanık …’in 28. Mekanize Piyade Tugayı-… adresinde asker olduğundan bila tebliğ edilmesi üzerine yapılan adres araştırmasında da aynı yerde asker olduğunun tespit edilmesine rağmen 24.02.2005 tarihinde 7201 sayılı Yasanın 35. maddesine göre tebliğ edildiğinin; yine sanık …’ün savunması sırasında bildirdiği “… Mahallesi 4 nolu Sokak 5 nolu geç. No … …” adresinden farklı olarak “… Mahallesi … nolu sokak No … …” adresinde oturan kızkardeşi …’e 08.04.2004 tarihinde tebliğ edildiğinin ve muhatap yerine tebliği alan şahıs ile muhatabın birlikte sakin olup olmadıkları, muhatabın adreste bulunmama sebebi araştırılmadan yapılan tebliğ edildiğinin; anlaşılması karşısında, aynı Yasanın 14, 16, 20 ve 35. maddelerine aykırı tebligatların geçersiz olduğu, bu nedenle sanıklar … ve …’ün öğrenmeden itibaren verdiği temyiz dilekçelerinin de süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 
Ancak; 
1- 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca yüklenen suçun alt sınırının 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektirmesi karşısında; sanıklara zorunlu müdafii atanıp, hazır bulundurulmamak suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 188/1. maddesine aykırı davranılması,
2- İşyerine bitişik olmayan, işyeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunmadığı depo olarak kullanılan bina vasfındaki yerin, işyeri veya eklentisi olarak değerlendirilemeyeceğinden işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,
3- Kabule göre de;
Önceden verdikleri karar uyarınca sanıklar … ve …’ün, diğer sanıklar … ve … ile birlikte müştekiye ait işyerine girmek suretiyle gerçekleştirdiği hırsızlık suçuna doğrudan katıldığının kabul edilmesi karşısında; sanıkların hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uygulanmayarak sonuçta eksik cezaya hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve …’ün temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.