YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/8838
KARAR NO : 2013/20975
KARAR TARİHİ : 02.07.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
(Kapatılan Kartal 1. Asliye Ceza Mahkemesi)
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak, mala zarar vermek
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A- Mala zarar vermek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince ikibin Türk Lirasına kadar olan mahkumiyet hükümleri kesin olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince sanık … ve müdafiinin temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE,
B- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Suç tarihinde güneşin saat 19.55’te batıp 06.10’da doğduğu, müştekinin gece 01.30’da uyuduktan sonra sabahleyin saat 05.50’de hırsızlığı öğrendiğinin ve sanığın da eylem saati konusunda açıklamada bulunmadığının anlaşılması karşısında; hırsızlığın gece vakti gerçekleştirildiğinin belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince eylemin gündüz işlendiğinin kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK’nın 143 maddesi ile yazılı şekilde uygulama yapılması,
2- Sanığın tekerrüre esas alınan Sakarya 2 Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/83-451 sayılı hükümlülük kararında 765 sayılı TCK’nın 55/3. maddesinin uygulanması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 58/5. maddesi gözetildiğinde sanık hakkında 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında “5237 sayılı TCK’nın 143 ve 58. maddelerin uygulanmasına” ilişkin bölümlerin çıkarılması ve sonuç cezanın “1 yıl 8 ay” olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
C- Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Suç tarihinde güneşin saat 19.55’te batıp 06.10’da doğduğu, müştekinin gece 01.30’da uyuduktan sonra sabahleyin saat 05.50’de hırsızlığı öğrendiğinin ve sanığın da eylem saati konusunda açıklamada bulunmadığının anlaşılması karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince konut dokunulmazlığını ihlal eyleminin gündüz işlendiğinin kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK’nın 116/1 maddesi yerine aynı Yasanın 116/4. maddesi ile yazılı şekilde uygulama yapılması,
2- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Yasanın 24 ve 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253/1-b-3 ve 254. maddeleri gereğince konut dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili olarak uzlaşma işlemi yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Sanığın tekerrüre esas alınan Sakarya 2 Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/83-451 sayılı hükümlülük kararında 765 sayılı TCK’nın 55/3. maddesinin uygulanması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 58/5. maddesi gözetildiğinde sanık hakkında 58. maddesinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.